O metodzie

Psychoterapia psychoanalityczna to jedna z powszechnie stosowanych metod psychoterapii. Ma szerokie zastosowanie, m.in. w leczeniu: depresji, zaburzeń osobowości, zaburzeń łaknienia oraz zaburzeń nerwicowych (zaburzeń lękowych, zespołów natręctw, zaburzeń somatyzacyjnych).

Psychoterapia psychoanalityczna jest terapią długoterminową. Jej celem jest nie tyle usunięcie izolowanych trudności emocjonalnych, które zgłasza pacjent, co całościowe rozumienie pacjenta, które daje możliwość zmiany tego, co leży u podstaw zgłaszanych trudności. Metodę tę mogą więc preferować osoby, które są zainteresowane nie tylko ulgą w cierpieniu, ale również rozumieniem swojego sposobu funkcjonowania psychicznego – jego natury, źródeł, wpływu na życie – oraz uzyskaniem głębszych zmian, które mogą chronić w sytuacji przyszłych kryzysów oraz pozwolić żyć w sposób bardziej pełny i satysfakcjonujący.

Psychoterapia psychoanalityczna zakłada głęboką emocjonalnie pracę, stąd prowadzona jest zwykle w trybie dwóch lub trzech spotkań w tygodniu. Terapia ta ma również charakter otwarty; nie ma wstępnie założonej ilości sesji lub czasu trwania. Terapia kończy się w momencie, w którym i pacjent, i terapeuta uznają, że uzyskano zmiany, które – z jednej strony – pozwalają na redukcję objawów i poprawę jakości życia, z drugiej – wskazują, że pacjent rozwinął zasoby, aby w dalszym życiu móc radzić sobie z potencjalnymi trudnościami.


Krótki film ilustrujący psychoterapię psychoanalityczną (opracowany przez Amerykańskie Towarzystwo Psychoanalityczne):


Wybrane ogólnodostępne opracowania naukowe dotyczące skuteczności psychoterapii psychoanalitycznej: